Ετικέτες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Η νέα μπαταρία της Tesla για αποθήκευση ενέργειας στο σπίτι

Powerwall: Η νέα μπαταρία της Tesla για αποθήκευση ενέργειας στο σπίτι

Ο ιδρυτής της αμερικανικής Tesla, Ίλον Μασκ, έκανε πράξη την υπόσχεσή του και παρουσίασε τη νέα μπαταρία μέσω της οποίας φιλοδοξεί να κάνει πράξη την αποθήκευση ενέργειας σε κάθε σπίτι και επιχείρηση.
Η νέα οικιακή μπαταρία της Tesla ονομάζεται Powerwall και αποτελεί τη νέα πρόταση της, ικανή να καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες τους για περίπου οκτώ ώρες. Όπως ανακοίνωσε ο Μασκ, πρόκειται για ένα προϊόν το οποίο «θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος καταναλώνει την ηλεκτρική ενέργεια».
Η εταιρεία, ευρέως γνωστή για τα ηλεκτροκίνητα οχήματά της, στοχεύει πλέον στην χρήση της τεχνογνωσίας της με πυρήνα την εκμετάλλευση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και σε άλλους τομείς.
Σύμφωνα με τον Μασκ, η νέα μπαταρία κατοικιών, θα μπορούσε να εγκατασταθεί στα πρώτα σπίτια μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Η μπαταρία θα φορτίζει κατά τη διάρκεια της ημέρας, αποθηκεύοντας ηλιακή ενέργεια από φωτοβολταϊκά πάνελ ή άλλες πηγές ανανεώσιμης ενέργειας, την οποία θα προσφέρει αργότερα σε νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις. Ακόμα όμως και αν δεν διαθέτει κάποιος φωτοβολταϊκά, η μπαταρία είναι σε θέση να αποθηκεύει ενέργεια κατά τις ώρες που το ρεύμα είναι φθηνό (π.χ. βράδυ) και να τις διοχετεύει στο σπίτι στις ώρες αιχμής που το ρεύμα είναι ακριβό.
Η μπαταρία μεγέθους περίπου ενός τετρ. μέτρου, μπορεί, κατά την εταιρεία, να εγκατασταθεί εύκολα τόσο σε εξωτερικούς, όσο και σε εσωτερικούς χώρους της κατοικίας ή του γραφείου. Η Powerball αξίας 3.000 δολαρίων (δηλαδή περίπου 2.670 ευρώ) είναι ικανή να προσφέρει ενέργεια που αγγίζει τις 7 κιλοβατώρες, δηλαδή περίπου το ¼ της ενεργειακής κατανάλωσης ενός μέσου νοικοκυριού.
Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας, υπολογίζεται ότι η ημερήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μιας μέσης κατοικίας φτάνει τις 30 κιλοβατώρες, αριθμός που σε ετήσια βάση εκτοξεύεται στις 10.908 κιλοβατώρες. 
«Σκοπός μας είναι να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την ενέργεια. Μπορεί να ακούγεται τρελό, όμως θέλουμε να αλλάξουμε τις υποδομές ηλεκτροδότησης στοχεύοντας σε έναν κόσμο με μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα» υπογραμμίζει ο ιδρυτής της Tesla.
Μέσα στα σχέδια της εταιρείας είναι και η δημιουργία μιας δεύτερης μπαταρίας «έκτακτης ανάγκης» η οποία θα προσφέρει έως και 10 κιλοβατώρες σε περίπτωση διακοπής της ηλεκτροδότησης σε περιοχές που έχουν πληγεί από ακραία καιρικά φαινόμενα.

ΠΗΓΗ;https://energypress.gr/news/powerwall-i-nea-mpataria-tis-tesla-gia-apothikeysi-energeias-sto-spiti

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Στεγνωτήριο ρούχων ~ Συμβουλές επιλογής & τιμές



-Το πλυντήριό σου, όσες στροφές στυψίματος κι αν διαθέτει, τα ρούχα χρειάζονται άπλωμα στο μπαλκόνι, την απλώστρα ή τα καλοριφέρ κάτι που σημαίνει "ευωδίες" (και τραγούδια α λα Ερατώ -καράβι το φεγγάρι...) στα φρεσκοπλυμένα ρούχα και αφόρητη υγρασία εντός του σπιτιού. Μην ξεχνάμε και το μαρτύριο του σιδερώματος ...




Η λύση είναι φυσικά τα στεγνωτήρια ρούχων. Μέχρι προσφάτως ήταν είδος πολυτελείας, λόγω της μεγάλης αρχικής τους τιμής και του μεγάλου κόστους στην κατανάλωση ρεύματος. Πλέον όμως...


στο εμπόριο κυκλοφορούνε εκατοντάδες προϊόντα για να διαλέξετε αυτό που σας ταιριάζει.

Με ένα στεγνωτήριο, τα ρούχα βγαίνουν αποστειρωμένα, αφράτα και πολύ απαλά -σχεδόν δεν χρειάζονται σιδέρωμα.


Πώς λειτουργεί ένα στεγνωτήριο ρούχων:

Tο στεγνωτήριο ρούχων, που έχει μέγεθος όσο περίπου ένα πλυντήριο, τα υγρά ρούχα μπαίνουν μέσα σε ένα κάδο, είτε από καπάκι που υπάρχει στο πάνω μέρος τους ή από μπροστά (ακριβώς όπως και στα πλυντήρια). Ο κάδος  περιστρέφει τα ρούχα ενώ ταυτόχρονα διοχετεύεται θερμός αέρας. Οι υδρατμοί από τα ρούχα υγροποιούνται και καταλήγουν σε ειδικό δοχείο.


Με συμπυκνωτή αέρα
Ένας συλλέκτης αέρα που βρίσκεται μέσα στην συσκευή, συλλέγει τον υγρό αέρα σε ένα δοχείο (συμπυκνωτής) και από εκεί τον εισάγει στο σύστημα κυκλοφορίας αέρα του στεγνωτηρίου όπου και θερμαίνεται. Ο θερμός πια αέρας εισάγεται στον κάδο με τα ρούχα, μαζεύει την υγρασία και στην συνέχεια επιστρέφει στον συμπυκνωτή ο οποίος παίρνει τον υγρό αέρα τον ψύχει και ακρίβως με την ίδια διαδικασία τον ξαναεισάγει στον κάδο. Το νερό το οποίο μαζεύεται με την συμπύκνωση σε αυτόν τον τύπο στεγνωτηρίων αδείαζει κατευθείαν στην αποχέτευση σε αντίθεση με το είδος εξαγωγής αέρα για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω.

Με Αντλία Θερμότητος
Ο αέρας ζεσταίνεται από την αντλία θερμότητος, εισάγεται μέσα στον κάδο με τα υγρά ρούχα, και αφού απορροφήσει την υγρασία επιστρέφει στην αντλία όπου συμπυκνώνονται οι υδρατμοί και ψύχεται ο αέρας για να ξαναζεσταθεί πριν ξαναεισαχθεί στον κάδο. Είναι πιο ακριβά από τα υπόλοιπα αλλά προσφέρουν την μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας.
 

Ποιάς χωρητικότητας στεγνωτήριο να επιλέξω;

Στην αγορά σήμερα υπάρχουνε στεγνωτήρια χωρητικότητας από 6 έως 9 κιλά. Υπόψιν ότι μιλάμε για βάρος κι όχι για όγκο, οπότε εάν βάλετε στο πλυντήριο π.χ. 6 κιλά ρούχα, αυτά όσο και να τα στίψετε, πάλι θα έχουνε υγρασία που ανεβάζει το βάρος τους. Οπότε χρειάζεστε τουλάχιστον ένα 8άρι στεγνωτήριο.

 
Τί τιμές υπάρχουνε σήμερα;

Εδώ τα πράγματα εξαρτώνται από το πορτοφόλι του καθενός. Ελέω ανταγωνισμού και των τεχνολογικά ανώτερων νέων φθηνότερων υλικών, τα στεγνωτήρια είναι πλέον πιο προσιτά από ότι παλαιότερα Το φθηνότερο σήμερα θα το βρείτε στο διαδίκτυο: στεγνωτήριο Indesit 7 κιλών από 270 ευρώ ενεργειακής κλάσης Β.

Οι τιμές μπορεί να φτάσουνε μέχρι και 1500 ευρώ, τα οποία διαθέτουνε πολλά κι εξειδικευμένα προγράμματα, νέες τεχνολογίες και χαμηλή κατανάλωση ρεύματος (ενεργειακή κλάση Α+++).


Τί να αγοράσω τελικά - Να το ψάξω πολύ για την κατανάλωση ενέργειας;

Επειδή ένα στεγνωτήριο ρούχων πλέον αποτελεί σημαντικό εργαλείο για το νοικοκυριό σας, καλό είναι να σκεφτείτε μακροπρόθεσμα την αγορά του:

Παν μέτρον άριστον 

-Μπορεί οι ανάγκες σας, με τον καιρό να αυξηθούν οπότε ένα 6κιλο, μπορεί να μην σας είναι αρκετό.

-Γενικά τα 8 κιλών είναι τα πλέον εμπορικά και φθηνότερα ως μέση λύση.

-Μπορεί ένα 8κιλο Hotpoint Ariston των 330 ευρώ να σας φαίνετε εξαιρετικά καλή επιλογή, όμως η ενεργειακή του κλάση, είναι Β (560kWh/έτος).


Σε περίπτωση που θα χρησιμοποιείτε συχνά το στεγνωτήριό σας, καλό είναι να επιλέξετε ένα μοντέλο ενεργειακής κλάσης Α ή Α++ που ξεκινούν από τα 500 ευρώ (9άρι Candy 256kWh/έτος ή 8άρι Morris με 236kWh/έτος (εν τω μεταξύ στις 14 Οκτωβρίου στο Morris που ανέφερα, η τιμή ανέβηκε χαλαρά κατά 50 ευρώ στα Media Markt).

Επιλέγοντας ένα ακριβότερο σε τιμή αλλά με μικρότερη κατανάλωση σε ρεύμα, θα βγούμε κερδισμένοι σε βάθος χρόνου, ειδικά αν η χρήση του στεγνωτηρίου είναι συχνή, όπως συμβαίνει δηλαδή σε μία τυπική τετραμελή οικογένεια.

Θα κάνετε απόσβεση της διαφοράς των χρημάτων αρκετά γρήγορα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

 
Η κατανάλωση ενέργειας δηλώνεται με γράμματα, όπου «A» σημαίνει πολύ χαμηλή κατανάλωση ενώ υπάρχουν και ανάλογες υποκατηγορίες, για παράδειγμα οι Α+ (-20%) και Α+++ (έως -50%), που σημαίνουν ακόμη χαμηλότερη κατανάλωση κατά 20% έως και 50% αντίστοιχα.
  • τα ενδιάμεσα γράμματα (Β, C κτλ.) φανερώνουν μια κλιμακωτή αύξηση της κατανάλωσης ανάλογα με το γράμμα και την «απόστασή» του από το «Α»
  • το γράμμα «G»  δηλώνει τη μέγιστη κατανάλωση.
Ας δώσουμε σε αυτό το σημείο ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε τι σημαίνει και για την τσέπη μας η διαφορά στην κατανάλωση: ένα στεγνωτήριο χωρητικότητας 8 κιλών ενεργητικής κατηγορίας «Β», καταναλώνει περίπου 561kw ρεύματος/έτος. Αντίστοιχα, ένα ίδιας χωρητικότητας στεγνωτήριο, ενεργητικής κατηγορίας «Α++», καταναλώνει 225 kw/έτος, δηλαδή σχεδόν το 1/3  του ρεύματος που «καίει» το πρώτο στεγνωτήριο του παραδείγματός μας!


Συμβουλές από το site της ΔΕΗ για Στεγνωτήριο Ρούχων

 


I
Όνομα/επωνυμία ή εμπορικό σήμα του προμηθευτή του στεγνωτηρίου ρούχων
II
Μοντέλο στεγνωτηρίου ρούχων
           
Τάξη ενεργειακής απόδοσης
          
Ετήσια κατανάλωση ενέργειας (εκφρασμένη σε kWh/έτος)
           
Πληροφορίες για τον τύπο του οικιακού στεγνωτηρίου ρούχων (ανοικτού κυκλώματος κυκλοφορίας αέρα ή με συμπύκνωση υδρατμών)
            
Διάρκεια κύκλου για το τυπικό πρόγραμμα για βαμβακερά με πλήρες φορτίο (εκφρασμένη σε λεπτά ανά κύκλο)
            
Διαβαθμισμένη χωρητικότητα (εκφρασμένη σε kg) για το τυπικό πρόγραμμα για βαμβακερά με πλήρες φορτίο
            
Στάθμη ηχητικής ισχύος κατά τη φάση στεγνώματος για το τυπικό πρόγραμμα για βαμβακερά με πλήρες φορτίο (εκφρασμένη σε dB)

Συγκριτικός Πίνακας

Εξοικονόμηση ενέργειας βάσει της ενεργειακής ταξινόμησης των συσκευών:



O παραπάνω πίνακας παρουσιάζει αναλυτικά την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται από την αντικατάσταση ενός στεγνωτηρίου ρούχων συγκεκριμένης τάξης ενεργειακής απόδοσης, με στεγνωτήρια ανώτερης τάξης. Για παράδειγμα η αντικατάσταση ενός στεγνωτηρίου ρούχων τάξης ενεργειακής απόδοσης C, με ένα στεγνωτήριο ρούχων τάξης ενεργειακής απόδοσης Α+ οδηγεί σε εξοικονόμηση ενέργειας περίπου 54%, ενώ η αντικατάστασή του με ένα στεγνωτήριο ρούχων τάξης ενεργειακής απόδοσης Α+++, οδηγεί σε εξοικονόμηση ενέργειας περίπου 70%. Τα παραπάνω συγκριτικά ποσοστά  εξοικονόμησης ενέργειας υπολογίζονται βάσει της μέσης τιμής του εύρους του δείκτη ενεργειακής απόδοσης κάθε τάξης. Οι συγκρινόμενες συσκευές πρέπει να έχουν ισοδύναμα λειτουργικά χαρακτηριστικά (π.χ. η διαβαθμισμένη χωρητικότητα των συγκρινόμενων συσκευών να είναι ίδια).




Πότε να αγοράσω το στεγνωτήριο;

Οι περισσότεροι έμποροι, πουλάνε με άτοκες δόσεις, ενώ οι τιμές στις περιόδους των εκπτώσεων, μπορεί να μειωθούν, οπότε εάν είστε με το δάκτυλο στη σκανδάλη, θα γλιτώσετε περισσότερα χρήματα για την απόκτηση ενός στεγνωτηρίου ρούχων (και με το δάκτυλο στο enter μπορείτε να πετύχετε ακόμη καλύτερες τιμές).


Τέλος, υπάρχει και η μέση λύση, των συσκευών 2 σε 1, ενός πλυντηρίου-στεγνωτηρίου για όσους θέλουνε να ανανεώσουνε το στόλο τους ή δεν έχουνε χώρο στο σπίτι τους. Σε αυτήν την περίπτωση το βάρος πλύσης είναι πάντα μεγαλύτερο κατά 2 κιλά από το βάρος στεγνώματος. Παίρνεις δηλαδή 8άρι στην πλύση, το οποίο έχει δυνατότητα στεγνώματος 5 ή 6 κιλά. Δεν κερδίζεις σε ενέργεια μιας και ο κύκλος πλύσης μπορεί να είναι 350kWh, και να έχει +600kWh στο στέγνωμα.

Η ενεργειακή απόδοση είναι αυτή δύο ξεχωριστών συσκευών. Επίσης μπορεί ο κατασκευαστής να αναγράφει ενεργειακής κλάσης Β, αλλά διαπιστώνεις ότι για το πλύσιμο έχει ενεργειακή κλάση Α και στο στύψιμο ενεργειακή κλάση C, βάλε και το στέγνωμα... -θα σε έρθει λογαριασμός ΔΕΗ και θα κλαις-.



***Δεν το γνωρίζω από προσωπική εμπειρία, αλλά έχουνε αναφερθεί ουκ ολίγα παράπονα, ότι μετά το στέγνωμα σε πλυντήριο-στεγνωτήριο, τα ρούχα μυρίζουν σαν καμμένο λάστιχο.




Extra συμβουλές: 

-Υπόψιν ότι υπάρχουνε ειδικές βάσεις σύνδεσης (κοστίζουν από 20 ευρώ) για να τοποθετήσετε ένα στεγνωτήριο πάνω από το πλυντήριό σας και να κερδίσετε χώρο.

-Καλό είναι το στεγνωτήριο να βρίσκεται σε δωμάτιο που διαθέτει παράθυρο ή ακόμη και στο μπαλκόνι...

-Να στίβετε στις maximum στροφές στο πλυντήριο τα ρούχα πριν τα βάλετε στο στεγνωτήριο. Θα κερδίσετε χρόνο και φυσικά ενέργεια.

-Να επιλέγετε (εννοείται) το κατάλληλο πρόγραμμα ανάλογα με τα υφάσματα που θα στεγνώσετε και να μην βάζετε διαφορετικά είδη μαζί στο στεγνωτήριο.


Εσείς ακόμη απλώνετε τη μπουγάδα;

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

ΑΡΧΑΙΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΩΝ ΣΤΕΓΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΜΕ ΣΚΥΡΟΚΟΝΙΑΜΑ


Τόρνοι, χυτεύσεις, πρότυπα προδιαγραφών, ελικοειδή πλυντήρια. 
Tεράστια η ανάπτυξη τής μεταλλοτεχνίας στην αρχαία Αθήνα.


 
Η αρχαία μεταλλοτεχνία, αποτελεί το τέλος μιας δύσκολης διαδρομής, που ξεκινάει από τα μεταλλεύματα, για να καταλήξει στα μέταλλα. Η χρήση των μετάλλων στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, στην ανάπτυξη και στην πρόοδο του πολιτισμού υπήρξε αποφασιστική.

              Ένας πολύ σημαντικός τομέας είναι η τέχνη της χύτευσης. Τα χυτά χάλκινα αγαλμάτια της μινωικής Κρήτης, του 20ου μέχρι και του 16ου αιώνα π.Χ., τα γνωστά μινωικά ειδώλια, που εκτίθενται στο Μουσείο Ηρακλείου, αποτελούν δείγματα εξαιρετικής τέχνης, αλλά και υψηλής τεχνολογίας. Σημειωτέον, ότι όλα είναι συμπαγή, εκτός από το αγαλματίδιο μιας όμορφης κόρης, που το κάτω τμήμα του ενδύματός της είναι κοίλο. Αυτό σημαίνει ότι είχαν χρησιμοποιήσει μία προηγμένη τεχνολογία.





Στην επιγραφή του 4ου αι. π.Χ. από το μουσείο Ελευσίνας αναγράφεται ένα από τα αρχαιότερα ευρωπαϊκά πρότυπα και περιέχει τις προδιαγραφές για τη σύνθεση των μπρούτζινων συνδέσμων, που θα έμπαιναν ανάμεσα στους σπονδύλους των κιόνων της Φιλώνειας Στοάς (Β. Βαρουφάκη: «Αρχαία Ελλάδα και ποιότητα».)

    Ως εφευρέτες της χύτευσης κοίλων αγαλμάτων φέρονται οι γλύπτες και αρχιτέκτονες της Σάμου, Ροίκος και Θεόδωρος, οι δημιουργοί του ναού της Ήρας.
            Η χρήση του τόρνου ήταν επίσης διαδεδομένη για την κατασκευή εργαλείων, όπλων, οικιακών σκευών, αλλά και έργων τέχνης.
            Εντύπωση προκαλεί η δημιουργία αγγείων με ανάγλυφες παραστάσεις, όπως είναι ο κρατήρας του Δερβενίου. Στην εικονιζόμενη επιγραφή της Ελευσίνας αναφέρεται ανάμεσα στα, άλλα ότι οι πόλοι των συνδέσμων ανάμεσα στους σπονδύλους των κιόνων της Φιλώνειας Στοάς, θα έπρεπε να «τορνευτούν κατά το παράδειγμα», δηλαδή σύμφωνα με κάποιο δείγμα.

 
Πλυντήρια μεταλλεύματος
           
    Το κύριο μέσο για την παραγωγή του αργύρου στην Λαυρεωτική κατά τους κλασικούς χρόνους ήταν το πλυντήριο του μεταλλεύματος. Τα μεταλλοφόρα κοιτάσματα της περιοχής του Λαυρίου ήταν κατά κανόνα ανάμεικτα, δηλαδή σιδηρούχα, ψευδαργυρούχα, χαλκούχα κ.λ.π., αλλά οι μεταλλευτές, επειδή αναζητούσαν κυρίως τα μέταλλα που περιείχαν αργυρούχο μόλυβδο, δηλαδή γαληνίτη και κερουσίτη, για να τα ξεχωρίσουν από το εξορυχθέν μετάλλευμα, τα άλεθαν σε μύλους μέχρις ότου οι κόκκοι τους να αποκτήσουν διάμετρο 0,001 μ. ή και μικρότερη.


Ορθογώνιο πλυντήριο μεταλλεύματος τύπου Ι. («Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία», Τεχνόπολις Δ.Α., 2002, κατασκευή: Γ. Λιβανός, Τεχνικό Μουσείο Θεσσαλονίκης).

Εν συνεχεία, τα έφερναν στο ορθογώνιο πλυντήριο μεταλλεύματος Τύπου Ι και εκεί μέσα σε ειδικές πήλινες λεκάνες, που τις κινούσαν για λίγο κυκλικά και έντονα το νερό παρέσερνε τους κόκκους όλων των άλλων συστατικών του μεταλλεύματος, επειδή ήταν ελαφρότεροι και άφηνε στον πυθμένα τους μόνον τους κόκκους του αργυρούχου μολύβδου (δηλαδή του γαληνίτη ή του κερουσίτη), που ήταν οι βαρύτεροι απ’ όλους. Οι παρασυρόμενοι κόκκοι των ελαφρών συστατικών αιωρούνταν μέσα στο νερό. Ακολούθως άδειαζαν με προσοχή το νερό της κάθε λεκάνης μέσα στην δεξαμενή του πλυντηρίου τους δε κόκκους του αργυρούχου μολύβδου που είχαν κατακαθίσει στον πυθμένα της τους άπλωναν στο στεγνωτήριο του πλυντηρίου για να στεγνώσουν.


Πλυντήριο μεταλλεύματος τύπου ΙΙ
(Κ. Κονοφάγου: «Αρχαίο Λαύριο», Τ.Ε.Ε., Αθήνα, 1980.)

Ο κύριος σκοπός του πλυντηρίου ήταν ο περιορισμός σε μεγάλο βαθμό της κατανάλωσης του νερού κατά τον καθαρισμό του μεταλλεύματος από τα μη χρήσιμα συστατικά του. Επινοήθηκε δε στην Λαυρεωτική, επειδή ακριβώς η περιοχή αυτή ήταν σχεδόν άνυδρη. Η χρήση του πλυντηρίου άρχισε εκεί πιθανότατα κατά τα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα και αποτέλεσε σταθμό στην εκμετάλλευση της περιοχής, επειδή επέτρεψε στους μεταλλευτές να εκμεταλλεύονται πλέον και τα κοιτάσματά της, που ήταν φτωχά σε αργυρούχο μόλυβδο. Το μεγαλύτερο μέρος του ορυκτού πλούτου της Λαυρεωτικής, αποτελούνταν από παρόμοια φτωχά κοιτάσματα, τα οποία έως τότε δεν ήταν εκμεταλλεύσιμα.

Κονίαμα σε μεγάλη δεξαμενή αρχαίου πλυντηρίου.


Κονιάματα στεγανοποίησης δεξαμενών και πλυντηρίων.

Τα κονιάματα στεγανοποίησης των δεξαμενών και των πλυντηρίων έχουν προκαλέσει το θαυμασμό των επισκεπτών και μελετητών του Λαυρίου. Πράγματι, μένει κανένας κατάπληκτος από το γεγονός, ότι ακόμα και σήμερα, οι αρχαίες δεξαμενές κρατούν το νερό με στεγανότητα.

Το αδιάβροχο κονίαμα δεξαμενών και πλυντηρίων αποτελείται από ένα σκυροκονίαμα και πάνω σ’ αυτό από ένα λεπτότατο ειδικό κοκκινωπό επίστρωμα. Το σκυροκονίαμα πιάνει στο υπόβαθρο χάρις και σε εγκοπές, που γίνονται προηγουμένως.

Ελικοειδή πλυντήρια

            Ο Καθηγητής κ. Κ Κονοφάγος παρατήρησε το πρώτο ελικοειδές πλυντήριο το 1965 στην θέση «Μεγάλα Πεύκα». Εντοπίσθηκαν στην Λαυρυωτική άλλα δυό ελικοειδή πλυντήρια, ένα στην θέση Δημολιάκι και ένα στην θέση Μπερτσέκο. Τα ελικοειδή πλυντήρια ήταν μεταγενέστερα των επιπέδων, είχαν μεγάλο μήκος και εύκολη ανακυκλοφορία του νερού. Ήταν ειδικά πλυντήρια μικρής παραγωγής, αλλά καλής μεταλλικής απόδοσης για φτωχά μεταλλεύματα που ήταν ψιλά η έπρεπε να τριβούν πολύ ψιλά.

Αναπαράσταση της λειτουργίας ελικοειδούς πλυντηρίου στο Δημολιάκι.

Μετά τους μηδικούς πολέμους και για τα επόμενα πενήντα χρόνια που ακολούθησαν, η Αθήνα παρουσιάζει τεράστια οικονομική άνοδο, ευημερία και πολιτιστική ανάπτυξη. Το αθηναϊκό νόμισμα είναι παντού δεκτό διευκολύνοντας τις εξαγωγές.
Τα μεταλλεία ανήκαν στο Κράτος, αλλά τα επιφανειακά εδάφη, όπως και οι μεταλλουργικές εγκαταστάσεις, που χτίζονταν πάνω σ’ αυτά (δεξαμενές, πλυντήρια, καμινείες) ήταν ιδιωτικά. Υπάρχουν «πωλητήρια συμβόλαια», διαρκείας τριών ετών για τα «εργάσιμα μεταλλεία» και επτά έως δέκα ετών για τα «συγκεχωρημένα», όπως λέει ο Αριστοτέλης (Αθ. Πολιτ. 47-3). Στην εποχή του Καλλίστρατου, ίσως και πιο πριν όμως, συστηματοποιήθηκαν οι νόμοι που είχαν σχέση με τα μεταλλεία.

Κοιλότητες ελικοειδών πλυντηρίων.
(Παράσταση στο χώρο.)

     Δεν υπάρχει πολιτισμός, χωρίς οικονομική ανάπτυξη και κυκλοφορία χρήματος. Υπάρχει όμως, μια ουσιώδης και τεράστια διαφορά στην αρχαία αθηναϊκή πολιτεία, όσον αφορά στην αντίληψη περί χρήματος, καθώς και στην αντίληψη για την χρήση και την διανομή του, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την σημερινή καταναλωτική κοινωνία των «διαπλεκομένων».
     Το Λαύριο με τα μεταλλεύματά του, ήταν η καρδιά της Αθήνας, που χτυπούσε ρυθμικά, ενώ οι δρόμοι του, που οδηγούσαν στην πρωτεύουσα, έμοιαζαν με ανθρώπινες αρτηρίες που μετέφεραν ένα αδιάκοπο κύμα εφοδίων και πολύτιμων υλικών, που παρήγαγαν ευημερία και πλούτο. (A. Pέτoυλα).

Εφευρέσεις στην Αρχαία Ελλάδα




Υδραυλικός τροχός

Τι είναι

Αρχαιοελληνική κατασκευή άντλησης νερού του 3ου αιώνα π.Χ., υπολείμματα του οποίου εντοπίστηκαν από τον Tomlinson σε ανασκαφές στην Περαχώρα Κορινθίας από όπου έχει πάρει και το όνομα του.

Εφευρέτης

Εφευρέτης του υδραυλικού τροχού της Περαχώρας θεωρείται ο Δημήτρης ο Πολιορκητής.

Χρήσεις

Ο υδραυλικός τροχός είναι γνωστός από την αρχαία εποχή και χρησιμοποιούταν στα αρδευτικά συστήματα της αρχαίας Ανατολής, στην Αίγυπτο, Ασσυρία, Κίνα, Ινδία και αργότερα στους νερόμυλους της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης.

Τρόπος λειτουργίας

Αποτελούνταν από ένα μεγάλο κατακόρυφο τροχό που έφερε χάλκινα ή πήλινα δοχεία και περιστρεφόταν με τη βοήθεια ζώων μέσω δύο καθέτων εμπλεκόμενων ξύλινων γραναζιών. Τα δοχεία αυτά γέμιζαν στο κατώτερο σημείο του τροχού και στην συνέχεια ανατρέπονταν σε αύλακα στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής τους. Έχει προστεθεί ηλεκτρική κίνηση για την προσομοίωση της λειτουργίας του και ένα πλαστικό δοχείο για την ανακύκλωση του νερού. Η μηχανή αυτή αποτελούνταν από ξύλινη σταθερή βάση πάνω από υδατοδεξαμενή, εφοδιασμένη με περιστρεφόμενο τροχό που έφερε 8 δοχεία στην περιφέρειά του. Επιπλέον, συνδεόταν με σύστημα διαφορικών τροχών έτσι ώστε η κίνηση των ζώων στο οριζόντιο επίπεδο να έθετε σε κίνηση τον κατακόρυφο τροχό. Ο {υδραυλικός} τροχός αυτός είναι υδραυλικός κινητήρας συνήθως με οριζόντιο άξονα που λειτουργεί κυρίως με το βάρος του νερού. Αποτελείται από στεφάνη με πτερύγια ή με κουβάδες, η οποία συνδέεται διαμέσου ακτίνων με τον οριζόντιο άξονα από όπου η ισχύς μεταδίδεται στις μηχανές με ιμάντα ή σκοινί ή με οδοντωτούς τροχούς. Διακρίνουμε, ανάλογα με τον τρόπο προσαγωγής του νερού, τροχούς χαμηλής πίεσης, μέσης πίεσης και υψηλής πίεσης.

Εφαρμογές στο σήμερα

Η τεχνολογία των υδραυλικών τροχών ή αλλιώς νερόμυλων έμεινε ουσιαστικά στάσιμη μέχρι την εμφάνιση, στις αρχές του 19ου αιώνα, των πρώτων μηχανών που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως υδροστρόβιλοι. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, τα έργα αξιοποίησης της υδραυλικής ενέργειας που μέχρι τότε ήταν μικρής κλίμακας, σταδιακά αυξάνονται και μεγεθύνονται, μετατρέποντας όλο και μεγαλύτερο ποσοστό της υδραυλικής ενέργειας σε μηχανική, συμβαδίζοντας με την ολοένα αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση και την τεχνολογική πρόοδο. Με την ανάπτυξη των εφαρμογών του ηλεκτρισμού, μια μορφή ενέργειας της οποίας η μεταφορά από την θέση παραγωγής στην θέση της κατανάλωσης είναι σχετικά εύκολη, το έργο αξιοποίησης της υδραυλικής ενέργειας γίνεται υδροηλεκτρικό, δηλαδή η υδραυλική ενέργεια μετατρέπεται σε μηχανική από τον υδροστρόβιλο και στη συνέχεια σε ηλεκτρική από την ηλεκτρική γεννήτρια που είναι συζευγμένη με αυτόν.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Καταδίκη της Ελλάδας για την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων



Παρόλο που η προθεσμία έληξε το 2012, η Ελλάδα δεν έχει ακόμα υποβάλλει έκθεση για την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας «περί ενεργειακής αποδόσεως των κτιρίων», έκρινε την Πέμπτη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Επισήμανε μάλιστα ότι οι χώρες-μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται εσωτερικά προβλήματα ως δικαιολογία.
Όπως εξηγεί σε ανακοίνωσή του το Δικαστήριο, η οδηγία 2010/31/ΕΕ προβλέπει ότι τα κράτη-μέλη της ΕΕ οφείλουν να υπολογίζουν τα βέλτιστα -από πλευράς κόστους- επίπεδα για τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης.











Η πρώτη έκθεση έπρεπε να είχε υποβληθεί έως τις 30 Ιουνίου 2012.
Στη σημερινή ανακοίνωση του ευρωδικαστηρίου αναφέρεται ότι η Ελλάδα δεν αμφισβήτησε ότι δεν κοινοποίησε την επίμαχη έκθεση στις υπηρεσίες της Επιτροπής. Υποστηρίζει πάντως ότι κοινοποίησε στο Δικαστήριο ένα τμήμα της εκθέσεως, συγκεκριμένα το σχετικό με τις «μονοκατοικίες», και ότι τα υπόλοιπα τμήματα της εκθέσεως που αφορούν άλλα είδη κτιρίων ευρίσκονται υπό εκπόνηση ή και ολοκληρώνονται. Αναφέρθηκε, στο πλαίσιο αυτό, στις δυσκολίες και στις καθυστερήσεις που την εμπόδισαν να κοινοποιήσει εμπροθέσμως την εν λόγω έκθεση.
Στη σημερινή του απόφαση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής τους έννομης τάξεως για να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ.
«Υπ” αυτές τις συνθήκες, τα επιχειρήματα της Ελλάδας δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν» επισημαίνει στη σημερινή απόφασή του το Δικαστήριο.

ΠΗΓΗ:http://www.econews.gr/2017/03/02/energeiaki-apodotikotita-ktiria-131477/

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

ΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΡΟΥΧΩΝ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ


Σε πολλές περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου, όπου εξακολουθεί να μην υπάρχει πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια, το πλύσιμο των ρούχων έχει εντελώς διαφορετική έννοια και συνεπάγεται έντονη σωματική εργασία και χάσιμο χρόνου. Αυτό το διαπίστωσαν με τα μάτια τους οι σχεδιαστές Alex Cabunoc και Ji A You από το Κολλέγιο του Λος Άντζελες, όταν επισκέφθηκαν τις παραγκουπόλεις του Περού. Εκεί, ευαισθητοποιήθηκαν όταν είδαν γυναίκες που κουβαλούσαν νερό από μακρινές αποστάσεις και έπλεναν για μέρες τα ρούχα με τα χέρια τους. Oπότε, αποφάσισαν να βρουν μια λύση για να καταστήσουν το πλύσιμο των ρούχων ανέξοδο και εύκολο. Έτσι δημιούργησαν το GiraDora, το φορητό πλυντήριο ρούχων που δουλεύει κάνοντας πεντάλ, όπως ένα ποδήλατο.

Τα πλυντήρια ρούχων που τροφοδοτούνται με ανθρώπινη ενέργεια δεν είναι καινούρια ιδέα, ωστόσο η πρόκληση στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν να σχεδιαστεί μια φθηνή φορητή συσκευή εύκολη στη χρήση. Στην ουσία το GiraDora είναι ένας κάδος, αρκετά ψηλός για να κάτσει κάποιος πάνω του, εφοδιασμένος με ένα σύστημα περιστροφής, που πλένει τα ρούχα και στη συνέχεια τα στεγνώνει. Ο χρήστης πρέπει να γεμίσει τον κάδο με νερό και σαπούνι [εικόνα 1], να τοποθετήσει στο εσωτερικό του τα βρώμικα ρούχα και στη συνέχεια να κλείσει το καπάκι. Έπειτα, το μόνο που χρειάζεται είναι να κάτσει πάνω στον κάδο και να κάνει πεντάλ για να ξεκινήσει το πλύσιμο των ρούχων.

[Εικόνα 1] Το εσωτερικό του πλυντηρίο GiraDora            

                                                Οι σχεδιαστές του πρωτοποριακού πλυντηρίου υποστηρίζουν ότι εκτός από ενεργειακά αποδοτικό, το συγκεκριμένο πλυντήριο είναι καλύτερο για την πλάτη σε σχέση με το πλύσιμο των ρούχων στο χέρι. Η στάση του σώματος πάνω στον κάδο είναι σωστή και ο χρήστης δεν χρειάζεται να σκύβει, όπως κατά το πλύσιμο των ρούχων στη σκάφη. Εκτός από αυτό, το GiraDora απαιτεί και την ελάχιστη ποσότητα νερού. Τέλος, πλένει τα ρούχα γρήγορα, ενώ είναι αρκετά οικονομικό, κοστίζοντας περίπου 30 ευρώ.

ΠΗΓΗ:http://www.zeroenergybuildings.org/2012/08/blog-post_14.html

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ



ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ ΤΑ ...ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ;;;;
ΤΙ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ;;;


Οι εορτές προς τιμή της Θεάς Αθηνάς "πλυντηρία & καλλυντηρία", και η Άγραυλος 



 

Στο παρόν άρθρο θα κάνω μία μικρή αναφορά στις εορτές   των πλυντηρίων & καλλυντηρίων προς τιμή της Θεάς Αθηνάς και του πλυσίματος του ξόανου της  την θάλασσα του Φαλήρου.
.
Πριν αναφέρω  τις εκδοχές του μύθου της Άγραύλου και των εορτών της Αθηνάς, θα προηγηθεί μία  πολύ μικρή αναφορά στην ιστορία της πόλης των Αθηνών. Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική,  και το είχε πάρει από τον πρώτο της βασιλιά, Ακταίο.  Το δεύτερο όνομα της Κεκροπία, είχε προέλθει από τον βασιλιά Κέκροπα, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ακταίο, αφού παντρεύτηκε την κόρη του. 

Σύμφωνα με τον μύθο, το κάτω μέρος του σώματος του Κέκρωπα ήταν ίδιο  με αυτό του δράκοντα. Κατά την διάρκεια των χρόνων της βασιλείας του, η θεά Αθηνά και ο Ποσειδώνας συναγωνίσθηκαν για την προστασία της πόλεως, προσφέροντας δώρα. Ο Κέκρωπας  εισήγαγε την λατρεία του Διός και τις προσφορές εδεσμάτων (πελανοί) στις τελετές, αντί για ανθρωποθυσίες. Ο τάφος του στην Ακρόπολη διετηρείτο  έως  και τον τέταρτο αιώνα π.Χ.

Ο Κέκρωπας είχε τρείς κόρες την   Άγραυλο την Έρση και την Πανδρόσο. Για την Άγραυλο υπάρχουν αρκετοί μύθοι,  όλοι την συνδέουν με την Θεά Αθηνά και την πόλη των Αθηνών, και ιδιαιτέρως με την  προαναφερθήσα εορτή στην εισαγωγή, στην οποία  η γλαυρος,  κόρη του Κέκροπα κατείχε κατά πολλά κείμενα σημαντική θέση σε   αυτές. Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως υπάρχουν αντιφατικές πληροφορίες για την Άγραυλο.


Ο λεξικογράφος Φώτιος αναφέρει, ότι τα Καλλυντήρια προήλθαν λόγω του ότι η Άγλαυρος ήταν η πρώτη ιέρεια της Αθηνάς, επιφορτισμένη να πλύνει και να στολίζει το άγαλμα της θεάς και ότι τα Πλυντήρια τελούνταν προς ανάμνηση του γεγονότος, και ότι  τα ενδύματα της θεάς έμειναν άπλυτα επί ένα έτος, μετά τον θάνατον της  Αγλαύρου. Τα ίδια  επαναλαμβάνει και ο Ησύχιος.  Το επιβεβαιώνει και ο ρποκρατων, αναφέροντας την παράδοση, κατά την οποία η Άγλαυρος ταυτίζονταν με την Αθηνά.

Σύμφωνα με ένα από τους μύθους, κάποτε η Θεά Αθηνά, κατά τη διάρκεια του Τρωικού πόλεμου μη θέλοντας να δανειστεί όπλα από το Δία, που είχε κηρύξει τον εαυτό του ουδέτερο, ζήτησε από τον Ήφαιστο να της κατασκευάσει δικά της όπλα. Ο Ήφαιστος αρνήθηκε να πληρωθεί λέγοντας πως θα έκανε τη δουλειά «για την αγάπη της».  Ο Ποσειδώνας τον είχε πληροφορήσει για να τον κοροϊδέψει, πως η Αθηνά θα ερχόταν να τον δει με τη συγκατάθεση του Δία, ελπίζοντας τάχα πως ο Ήφαιστος θα την έκανε δια της βίας δική του.

Όταν η Αθηνά που δεν είχε καταλάβει την έννοια των λόγων του ήρθε να παραλάβει τα όπλα, ο Ήφαιστος της επιτέθηκε και πριν η Αθηνά προλάβει να ξεφύγει από τα χέρια του, ο θεός εκσπερμάτωσε λίγο πιο πάνω από το γόνατο της. Αηδιασμένη η Αθηνά σκούπισε το μηρό της με λίγο μαλλί και το πέταξε στο χώμα, κοντά στην Αθήνα, με αποτέλεσμα να γονιμοποιηθεί η Γαία η θεά της γης, που βρισκόταν εκεί. Η Γαία δήλωσε πως δεν είχε διάθεση ν' αναθρέψει ένα παιδί που ο Ήφαιστος είχε επιχειρήσει να  αποκτήσει με την Αθηνά, και η Αθηνά θέλοντας να  αποφύγει τις ειρωνείες του Ποσειδώνα που είχε κάνει τη φάρσα, ανάλαβε να κρύψει το νεογέννητο. Το έβαλε σε  ένα καλάθι και το έδωσε στην Έρση, στην Πάνδροσο και στην Άγραυλο για να το φυλάξουν με τη ρητή εντολή να μην το ανοίξουν.


Το βρέφος είχε ονομαστεί Εριχθόνιος και είχε ουρά φιδιού αντί για πόδια. Ένα βράδυ που οι τρεις αδελφές γύριζαν στο σπίτι τους πάνω στην Ακρόπολη, ο Ερμής δωροδόκησε την  Άγραυλο για να του διευκολύνει την επαφή με την Έρση, που την είχε ερωτευτεί. Η  Άγραυλος πήρε το χρυσάφι αλλά δεν τον διευκόλυνε, γιατί ζήλεψε την αδελφή της. Ο Ερμής οργισμένος μεταμόρφωσε την Άγραυλο σε βράχο, και έκανε την Έρση δική του. 

Αφού η Έρση απόχτησε από τον Ερμή δυο γιους, τον Κέφαλο εραστή της Ηώς, και τον Κήρυκα, πρώτο κήρυκα των Ελευσίνιων μυστηρίων, η ίδια και η αδελφή της Πάνδροσος, άνοιξαν το καλάθι της απολιθωμένης  Άγραυλου, ελπίζοντας πως θα έβρισκαν μέσα νέκταρ και αμβροσία. Μόλις όμως είδαν το βρέφος με την ουρά του φιδιού, έβαλαν τις φωνές, έφυγαν τρομοκρατημένες και έπεσαν από την Ακρόπολη.

Η Αθηνά, μαθαίνοντας το δυστύχημα, στενοχωρήθηκε τόσο, ώστε άφησε να της πέσει ο τεράστιος βράχος που μετέφερε για να οχυρώσει την Ακρόπολη, κι ο βράχος αυτός έγινε ο Λυκαβηττός. Τον Εριχθόνιο τον ανάθρεψε η ίδια, κι έγινε αργότερα βασιλιάς των Αθηνών. 

Μια άλλη εκδοχή για την Άγραυλο που φαίνεται να δικαιολογεί και τα Αγραύλια, είναι πως κάποτε που κινδύνευε η Αθήνα όταν ένας εχθρικός στρατός πολιόρκησε την Αθήνα, οι Αθηναίοι ζήτησαν την συμβουλή του μαντείου των Δελφών, το οποίο τους έδωσε τον χρησμό, ότι για να σωθεί η πόλη, ένας Αθηναίος έπρεπε να θυσιαστεί με την θέληση του. Όταν η κόρη του Κέκρωπος, Άγραυλος, έμαθε για τον χρησμό, ανέβηκε στην Ακρόπολη και πέφτοντας σκοτώθηκε. Οι Αθηναίοι για να την τιμήσουν, έκτισαν ένα ναό στην Ακρόπολη και κάθε χρόνο εόρταζαν τα Αγραύλεια.


Mε αυτούς τους μύθους σχετίζεται και η γιορτή των Aγραυλίων ή Aγλαυρίων κατά την οποία οι νέοι των Aθηνών μόλις γίνονταν έφηβοι πήγαιναν στο ναό της Aγραύλου, όπου έδιναν όρκο ότι θα υπερασπίσουν την πατρίδα τους και παρελάμβαναν τα όπλα τους.

Oι ορφικοί πρόσφεραν στις τρεις «Aγραυλίδας Παρθένους» μυστικά δείπνα. O Παυσανίας αναφέρει ότι τιμούσαν την Άγραυλο στα Eλευσίνια Mυστήρια, και ότι ο γιος της Kήρυξ ήταν γενάρχης του ιερατικού γένους των Kηρύκων. H ίδια η Aθηνά ως πολιούχος των Aθηνών ταυτιζόταν με την Άγραυλο και ονομαζόταν «Aγραυλίς Παρθένος».


Άλλος μύθος αναφέρει ότι η Άγραυλος είχε αποκτήσει με τον Άρη μια κόρη την Aλκίππη, την οποία βίασε ο Aλλιρόθιος, γιος του Ποσειδώνα. O Άρης για να ξεπλύνει την ύβρη σκότωσε τον Aλλιρόθιο και οι θεοί δίκασαν τον Άρη στον Άρειο Πάγο.

Η εορτή αυτή συνδέεται αναπόσπαστα με  την συναφή εορτή των Πλυντηρίων, αμφότερες δε,  είχαν ως σκοπό τον καθαρισμό του ιερού και του ξοάνου της θεάς. Οι εορτές  γίνονταν κατά τον μήνα Θαργηλιώνα,  (τον Μάιο), είναι αόριστο όμως  ποια προηγείται της άλλης. Κατά τον λεξικογράφο Φώτιο, τα Καλλυντήρια τελούνταν την 19η του μηνός, τα δε Πλυντήρια την 29η.  Αλλά η ετυμολογική έννοια των δύο λέξεων θέτει εν αμφιβάλω τις ημερομηνίες αυτές, καθώς λογικό είναι να παραδεχθεί κανείς,  ότι το πλύσιμο προηγείται του καλλωπισμού.
 .
Κάποιοι μελετητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα συμφωνώντας προς τον λεξικογράφο Φώτιο, πως ίσως τα μεν Καλλυντήρια ήταν προπαρασκευαστική εορτή του καθαρισμού του ιερού της Αθηνάς επί της Ακροπόλεως, και ως τέτοια προηγούνταν, τα δε Πλυντήρια ήταν η τελετή του λουτρού του ξόανου της θεάς και ως τέτοια  ακολουθούσε.
  

Η διεξαγωγή των τελετών αυτών  γίνονταν, κατά τους αρχαίους συγγραφείς και τις επιγραφές, ως εξής: Κατ’ αρχάς καθαρίζονταν και εξαγνίζονταν ο ναός της Παλάδος  Αθηνάς, στην Ακροπόλη. Κατά αυτό το  χρονικό διάστημα, το Ιερό δένονταν με σχοινιά (μία πρακτική που τηρείται ακόμα και σήμερα σε Χριστιανικούς ναούς). Οι ιέρειες του ναού οι επιφορτισμένες  τότε τον καθαρισμό ήταν παρθένες,  οι οποίες ονομάζονταν «λουτρδες» και «πλυντρδες», αλλά και  μία ακόμη η οποία λεγόταν  «κατανπτης»,επιφορτισμένη ειδικά  να επιμελείται του αγάλματος της θεάς. Και η προπαρασκευαστική αυτή εργασία αποτελούσε την εορτή των Καλλυντηρίων.

Έπειτα άρχιζε η μεγάλη ήμερα των Πλυντηρίων. Σε αυτές κύριο μέρος έπαιζαν οι λεγόμενες «Πραξιεργδες», ιέριες  οι οποίες ήταν  υπεύθυνες  να ετοιμάζουν το άγαλμα προς λουτρό, βγάζοντας από αυτό τα ενδύματα του και τα κοσμήματα και καλύπτοντάς το με  πέπλα. Έπειτα μετά το λουτρό το στόλιζαν και  πάλι όπως και πριν. Και τότε άρχιζε η πομπή, υπό την εποπτεία των «νομοφυλάκων». Το άγαλμα της θεάς  μεταφερόταν επισήμως προς την θάλασσα του Φαλήρου, βαπτίζονταν δε τότε εντός της θαλάσσης και παρέμενε εκεί όλη την ημέρα.
 .
Η ημέρα αυτή θεωρείτο στην Αθήνα ως αποφράδα  διότι η πόλις στερούνταν κατά το χρονικό αυτό διάστημα, την προστασία της πολιούχου θεάς. Για αυτό  έπαυε κάθε  εργασία, ήταν δε επιβεβλημένη και επίσημη αργία προς την εσπέρα. Κατόπιν το άγαλμα της Θεάς  επανέρχονταν στην Αθήνα, εν μέσω εφήβων οι οποίοι κρατούσαν δάδες αναμμένες, και των «Πραξιεργδων». 
 .
Και τότε το άγαλμα, καθαρισμένο δια του λουτρού, το τοποθετούσαν και πάλι επισήμως στο ναό...


ΠΗΓΗ:http://xletsos-basilhs.blogspot.gr/2014/01/blog-post_9.html

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Η ΚΝΩΣΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ 4000 ΧΡΟΝΩΝ

ΚΝΩΣΟΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ 4000 ΕΤΩΝ

                                                               
Το καλοκαίρι είχα την τύχη να
επισκεφτώ τον Αρχαιολογικό χώρο της
Κνωσού.
Στον τόπο αυτό έχει καταγραφεί
η ανθρώπινη παρουσία
από το 7000 π.Χ.
αλλά είναι παγκόσμια γνωστός από
τα Μινωικά Ανάκτορα.




Η Κνωσός ήταν 
 είναι το μεγαλύτερο από τα κέντρα της μινωικής εξουσίας.
Πρόκειται για ένα κτιριακό συγκρότημα που αναπτύσσεται σε χώρο 22.000 τμ.
Χτισμένο σ' ένα κατά μεγάλο ποσοστό τεχνητό λόφο ήταν το εντυπωσιακότερο
από τα μινωικά ανάκτορα. Αποτελούσε το κέντρο διοίκησης
της μινωικής Κνωσού, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 5 Χλμ. νοτιοανατολικά
του Ηρακλείου.
Το πρώτο ανάκτορο κτίστηκε περίπου το 2000 π.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση
το ανάκτορο της Κνωσού αποτέλεσε την έδρα του βασιλιά Μίνωα.
 
Ο Μινωικός πολιτισμός που αναπτύχθηκε την περίοδο εκείνη και που
δημιούργημά του είναι τα Ανάκτορα ,είναι αδύνατο να περιγραφεί
στον χώρο μιας ιστοσελίδας. Γενιές αρχαιολόγων, ιστορικών κλπ, έχουν
δημοσιεύσει  εκατοντάδες επιστημονικές ανακοινώσεις και δεκάδες βιβλία
έχουν γραφεί ανά τον κόσμο.
Εδώ λοιπόν θα περιοριστώ και αυτό θα γίνει επιγραμματικά ,στην περιγραφή
των Ανακτόρων από την πλευρά της αρχιτεκτονικής.

Το πρώτο πράγμα που διαπιστώνει ο επισκέπτης  όταν πρωτοαντικρίζει
το Ανάκτορο, είναι ότι δεν υπάρχει αμυντική τείχιση. Άλλωστε κατά τις
ανασκαφές που έκανε ο Αρθούρο Έβανς επί 30 χρόνια δεν βρέθηκαν όπλα
παρά μόνο μερικά τελετουργικά εγχειρίδια!! Επίσης οι πολυπλοκότητα
πολυεπίπεδη ανάπτυξη καθώς και η έλλειψη μεγάλων ευθειών διαδρόμων
παραπέμπει στο μύθο του Λαβύρινθου.
Όσο περπατάς στα Ανάκτορα τόσο σου δημιουργείται η αίσθηση ότι δεν
πρόκειται για ένα απλό παλάτι αλλά για την μικρογραφία μιας πόλης που
δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις φουτουριστικές μακέτες των σύγχρονων
αρχιτεκτόνων.



 Το ανάκτορο της Κνωσού χωρίζεται σε διάφορα τμήματα, καθένα από τα οποία
έχει ξεχωριστή χρήση. Ήταν πολυώροφο, χτισμένο με πελεκητούς δόμους
και διακοσμημένο με θαυμάσιες τοιχογραφίες που απεικόνιζαν πιθανόν
θρησκευτικές τελετές. Η πρόσβαση γινόταν από τρεις εισόδους που βρίσκονταν
στη βόρεια, τη δυτική και τη νότια πλευρά του. Γύρω από την κεντρική αυλή
αναπτύσσονται τέσσερις πτέρυγες. Έτσι στην δυτική πλευρά του ανακτόρου
υπάρχουν συγκεντρωμένες οι αίθουσες των τελετών στους επάνω ορόφους,
οι δημόσιες αποθήκες (18 μακρόστενα δωμάτια) με τα μεγάλα πιθάρια, τα ιερά,
τα θησαυροφυλάκια καθώς επίσης και η αίθουσα του θρόνου που αποτελείται
από τον προθάλαμο και τον κυρίως χώρο του θρόνου.
Στο νοτιοδυτικό τμήμα του ανακτόρου βρίσκεται η Δυτική Αυλή
και η Δυτική Είσοδος που οδηγεί στο Διάδρομο Πομπής,
που ήταν διακοσμημένος με τοιχογραφίες
("Πρίγκιπας με τα κρίνα"μια αινιγματική ερμαφρόδιτη μορφή).
Στην αριστερή πλευρά του διαδρόμου βρίσκονται τα Προπύλαια και τα
περίφημα Διπλά Κέρατα, ένα από τα ιερά σύμβολα της μινωικής θρησκείας. Τα διπλά κέρατα είχαν έντονη παρουσία ως αρχιτεκτονικοί διάκοσμοι
σε όλα τα κτίρια των Ανακτόρων. Το σύμβολο αυτό ταξίδεψε ανά τους αιώνες
και απέκτησε στις μέρες τελείως στρεβλή σημασία ειδικά στις συναυλίες 
Heavy metal συγκροτημάτων.




Στην ανατολική πλευρά του αναπτύσσονταν τα βασιλικά διαμερίσματα,
στα οποία οδηγούσε ένα μεγάλο κλιμακοστάσιο, τα δωμάτια του προσωπικού
και ένα ιερό. Από τα σημαντικότερα δωμάτια είναι η αίθουσα των
Διπλών Πελέκεων και το Διαμέρισμα της Βασίλισσας με την τοιχογραφία
των δελφινιών. Στα βόρεια και ανατολικά του διαμερίσματος της βασίλισσας
βρίσκονται οι βασικές αποθήκες καθώς επίσης και ο Διάδρομος του Ζατρικίου
(ένα είδος σκακιού). Ανατολικότερα κατασκευάστηκαν επίσης τα διάφορα
εργαστήρια, καθώς και οι βασιλικές αποθήκες.
Στην βόρεια πτέρυγα κυριαρχεί το λεγόμενο "Tελωνείο", μία δεξαμενή
καθαρμών και ένα λιθόκτιστο θέατρο. Από το θέατρο ξεκινάει
Πλακόστρωτος Δρόμος που οδηγούσε στο μικρό ανάκτορο.
Τέλος, στη νότια πτέρυγα υπήρχε το μεγαλοπρεπές νότιο Πρόπυλο. 





Τα βασικά υλικά κατασκευής είναι η πέτρα  το ξύλο και ο πηλός.
Η πέτρα αξιοποιήθηκε  στο κτίσιμο των τοίχων, στα πλακόστρωτα, στις βάσεις
των κιόνων,στα σκαλοπάτια
. Το ξύλο χρησιμοποιήθηκε για να κατασκευαστούν
οι στέγες,τα πλαίσια για πόρτες και παράθυρα, τα θυρόφυλλα
και τα παραθυρόφυλλα,οι κίονες και οι ξυλοδεσιές.
Με πηλό έστρωναν τις στέγες, έφτιαχναν τις πλίνθους και το κονίαμα (λάσπη)
για το χτίσιμο των τοίχων και κατασκεύαζαν τους αγωγούς ύδρευσης .
Για να προστατέψουν τα κτίρια από τους σεισμούς ,έκτιζαν τους τοίχους
με το σύστημα της ξυλοδεσιάς. Η ξυλοδεσιά ,ένα πλέγμα από οριζόντια και
κατακόρυφα δοκάρια, ενσωματωνόταν στο τοίχο
και τον έκανε ελαστικό στις σεισμικές δονήσεις.
Η τεχνική αρτιότητα και ευρηματικότητα των Μινωϊτών δεν σταματά
να εκπλήσσει.
Το Ανάκτορο διάθετε ένα άριστο υδραυλικό σύστημα ύδρευσης
και ένα πολύπλοκο διπλό σύστημα αποχέτευσης που μεταφέρονταν χωριστά
τα υγρά απόβλητα από τα όμβρια ύδατα! Στο λουτρό της βασίλισσας βρίσκεται
και η πρώτη τουαλέτα που μοιάζει με τις σύγχρονες και η οποία διαθέτει και
δεξαμενή νερού (καζανάκι)με συνεχή ροή. Να θυμίσω εδώ ότι στην Ελλάδα
σήμερα υπάρχουν πολλές περιοχές που δεν διαθέτουν αποχέτευση
και στην Ευρώπη  παρουσιάστηκαν οι πρώτες σύγχρονες τουαλέτες στα τέλη
του 19ου αιώνα!
Λόγω της πολυπλοκότητας της κατασκευής υπάρχουν μεγάλοι φωταγωγοί
που εξασφαλίζουν εξαερισμό και φως.
Τα Ανάκτορα διαθέτουν και κλιματισμό !!
Εδώ οι Μινωίτες σε αφήνουν άφωνο.
Με μια ευφυή στην σύλληψη και απλή στην υλοποίηση ιδέα εξασφαλίζουν
την επιθυμητή θερμοκρασία όλο το χρόνο.
Αυτό γίνεται με την χρήση της πολυθυρίας.
Υπάρχουν πολλές πόρτες και παράθυρα περιφερικά στο διαμέρισμα που
ανοιγοκλείνουν ανάλογα με την θερμοκρασία που θέλουν να πετύχουν.
Η εργονομία των χώρων είναι άριστη αφού σ’αυτήν την τεράστια σε έκταση
δεν υπάρχει νεκρός χώρος.




Φεύγοντας από τα Ανάκτορα εκτός από τα ερωτηματικά που σου
δημιουργούνται  και τις θετικές εντυπώσεις που αποκομίζεις ,
αισθάνεσαι ότι έχεις μια πολύ καλή διάθεση παρ όλη την πολύωρη περιήγηση
κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. Ίσως ο χώρος να εκπέμπει θετική ενέργεια
ίσως να ευθύνεται και αυτός ο πλακόστρωτος διάδρομος που ενώνει το θέατρο
με το Μικρό Ανάκτορο και πολλοί επισκέπτες τον περπατούν ξυπόλυτοι…
Αλλά είπαμε να μην ξεφύγουμε γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ.


Αν αποφασίσετε να επισκεφτείτε την Κνωσό θα σας συμβούλευα να
χρησιμοποιήσετε ξεναγό, αφιερώνοντας ταυτόχρονα 3 ώρες από τον χρόνο σας.
Θεωρώ ότι στο τέλος της επίσκεψης θα με δικαιώσετε.
Επίσης αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε και το ανακαινισμένο  Αρχαιολογικό
Μουσείο του Ηρακλείου όπου εκτίθενται τα ευρήματα από την Κνωσό
αλλά και από τις άλλες Μινωικές πόλεις.
Εκεί να δείτε εκπλήξεις..

ΠΗΓΗ:https://kontrastokyma.blogspot.gr/2014/09/4000.html